Wat is fotografie

Fotografie is het vastleggen van verchillende afbeeldingen van voorwerpen en verscijnselen op radiatiegevoelig materiaal, dit wordt gedaan met behulp van verschillende manieren van licht en straling invallen. Het woord fotografie is een samenstelling van twee Griekse woorden, phos en graphos. Deze woorden betekenen samen ‘schrijven met licht’. Dat is namelijk het gene wat een fototoestel doet als er een foto gemaakt wordt. Licht, daglicht of kunstlicht, valt op een onderwerp en schrijft op lichtgevoelig materiaal een indruk van het hele voorwerp.

De indruk die gemaakt wordt van een onderwerp beschouwen wij als echt. Het is precies zoals wij het onderwerp in het echt zien. Alles is gewoon in de juiste verhouding, een hek is een hek, en het gras is gewoon groen. We zeggen dan wel dat het beeld precies zo is als in werkelijkheid, maar is dit wel echt zo? Want met het blote oog kun je veel meer zien: je kunt een heel eind naar links, rechts, omhoog en omlaag kijken. Bovendien is een foto tweedimensionaal. Dit betekend met andere woorden dat er omhoog en opzij gekeken kan worden, maar je zult geen diepte zien. Wij zien driedimensionaal, als wij opzij stappen kunnen we zien wat er zich achter het onderwerp bevindt, op de foto kan dit niet.

Bij een digitale camera valt het licht op lichtgevoelige chips. Deze zeer licht gevoelige chips bestaan uit diodes en als daar licht op valt geven zij een spanning af. Die spanning wordt vervolgens gebruikt om de informatie van het plaatje op te slaan. Zo werkt een digitale camera, heel anders als een gewone camera dus.

De laatste en nieuwere techniek bij het vastleggen van beelden is die van magnetische resonantie. Magneten brengen weefsel in beweging en aan de hand van die beweging kan de computer een plaatje uitrekenen. Dus geen foto met licht of met geluid, maar met magneten. En toch zien we een plaatje.